باران پشت شیشه است...
همه نوشته های این وبلاگ از خودمه. لطفاً بدون ذکر نام من از این نوشته ها استفاده نکنین.
نزدیک میشوم... نزدیکتر... اما تو را نمیبینم. دور میشوی... دورتر... و میروی، فقط میروی. زرد میشوم... میریزم... سرد میشوم. و دریای سرخ چشمهایم ناجوانمردانه به ساحل گونه هایم میکوبد... میکوبد... میکوبد. و اکنون که خشکیدهست، قرنها از آمدنت میگذرد و به رفتنت رخت عزا پوشیدهام. و آسمان سوگ رفتنت را از جاده به ارث میگیرد و رنگ میبازد. راه مرا میخواند... و چه تاریک. باید رفت... آیا فردایی هست...؟ آیا باز بهار به سینه بوران گرفتهات سر خواهد زد؟ آیا فردا تو هستی...؟ من هستم...؟ آسمان برای ستارهها آغوش میگشاید...؟ اگر مرا دیدی و شناختی، آیا سوی چشمهایم را برای یک بار هم که شده برمیگردانی تا ببینمت...؟ آیا... فقط آیا... آیا فردایی هست...؟ 22/5/88
| Design By : Night Skin |
تو ي يكي از روزهاي يه سال بد و در شهر «هيچستان» متولد شدم.
دانشجوي رشته مهندسي مكانيك دانشگاه خليج فارس بوشهر بودم دیگه نیستم یعنی اخراج شدم. برگشتم به همون رشته قبلیم یعنی گرافیک الانم دیگه تقریباً تموم شده.
از 13 سالگي نويسندگي رو به صورت جدي شروع كردم. اوايل داستان، نمايشنامه و شعر ( نيمايي ) كار ميكردم. بعد از دو سال داستان و نمايشنامه رو تا حدودي گذاشتم كنار و فقط به سرودن شعر پرداختم و حالا هم كه 7 سال از اون موقع ميگذره فقط شعر مينويسم. البته الا ن تقريباً تمام اشعارم كلاسيكه ولي بعضي وقتها شعر نو هم كار ميكنم. البته تو زمینه های هنری دیگه مثل عکاسی، طراحی، موسیقی و فیلم هم فعالیت داشتم و الانم کمابیش فعالیت می کنم.
من معتقدم که زندگی بدون هنر وجود خارجی نداره.
